DİHKAN

DİHKAN i. (fars. dihgân> ar. dihkân). Esk. Çiftçi, rençber: Tâbiyiz 5imdi biz o hakana / Şah vermekte cizye dihkana (Ab-dülhak Hamid). || Köy ağası. || Dihkan-ı pîr, şarap.

+ Dihkanî i. Esk. Köylülük, rençberlik. (M)