Askerlik bilimi

askerlik bilimi, savaş yönetimini ve bununla
ilgili stratejik, taktik ve lojistik ilkeleri
inceleyen bilim dalı. Bilinen ilk askeri
bilimsel inceleme Çinli general Sun Zi (ü.
İÖ y. 500) tarafından yazılan ve günümüzde
de savaşın temellerine ilişkin değerli bir
kavrayışı yansıtan Savaş Sanatındır. Batıda
askerlik bilimi üzerine ilk önemli yapıt,
Romalı soylu Flavius Vegetius Renatus’un
(ü. İÖ 4. yy sonu) yazdığı De Re MilitarVd\r
(tam çevirisi “Askerlik İşleri Üzerine” ise
de, genellikle “Romalılann Askeri Kurumlan”
olarak bilinir). Öteki önemli yapıtlar
arasında Niccolo Machiavelli’nin (1469-
1527) Prens ve Savaş Sanatı, Antoine Henri
Jomini’nin (1779-1869) Büyük Askeri Harekâtlar
Üzerine İnceleme ve Savaş Sanatının
Özeti ve Cari von Clausewitz’in (1780-1831)
Savaş Üzerine’si sayılabilir. Askeri hedef ya
da amaç belirleme, saldın, komuta birliği,
güç toplama ya da yoğunlaştırma, yalınlık,
manevra ya da kuvvetlerin düzenlenmesi,
kuvvetlerde tasarruf, güvenlik ve şaşırtma
modern savaş ilkeleridir. Bu ilkelerin çarpışma
sırasında büyük çeşitlilikle kullanılması,
askerlik biliminin odak noktasını oluşturur.
Askerlik bilimi eski çağlardan beri satranç
ve go(*) gibi oyunlan da kapsamıştır.
Matematik oyun kuramının ve biigisayarlann
gelişmesi, olası savaşlann incelenmesine
yarayan aynntılı savaş modelleri geliştirmeyi
kolaylaştırmıştır