yBronte, Emil

yBronte, Emil 6 sürdürdüğü yazışmalar yaşamıyla ilgili pek çok bilginin kaynağı oldu. 1832’de kız kardeşlerine öğretmenlik yapmak üzere eve döndüyse de, 1835’te öğretmen olarak yeniden Roe Head’e gitti. Öğretmenlik, enerjisini yöneltebileceği tek alandı. Aynca erkek kardeşi Branwell de sanat yaşamına başlamak üzere olduğundan aileye mali katkıda bulunmayı amaçlıyordu. Ama kaçınılmaz bazı sınırlamalar getiren bu meslek Charlotte’a uygun değildi. Sağlığının bozulması ve melankoliye düşmesi üzerine 1838 yazında görevinden ayrıldı. 1839’da iki ayn din adamından gelen evlenme önerilerini geri çevirdi. Yeteneklerinden en iyi biçimde yararlanma tutkusu ve Branwell’in öğretim giderlerini karşılama zorunluluğu, bir süre Rawdon’daki Upperwood House’da Whites ailesinin yanında mürebbiye olarak çalışmasına yol açtı. Branwell’in edebiyat ve resim alanındaki yetenekleri, nitelikli klasik eğitimi ve toplum içinde sevilmesi, kendisine yönelik büyük umutlar doğmasına yol açmıştı. Ama temelde kararsız, iradesiz ve taşkın bir kişiliği olduğundan, durmadan iş değiştirdi ve sonunda alkol ve afyonun uyuşturucu etkisine sığındı. Bu sırada Charlotte, kız kardeşleriyle birlikte, gerekli mali kaynağı teyzesinin karşı­ lamayı üstlendiği bir okul açma işini tasarlamaya başladı. Charlotte ve Emily, Fransızcalannı ilerletmek ve Almanca öğrenmek üzere Şubat 1842’de Brüksel’deki Pension Heger’ye gittiler. Her ikisinin de bu okulda gösterdiği yetenek, olağanüstü sezgili ve yetkin bir öğretmen olan Constantin Heger’nin dikkatini çekti. Charlotte, koyu bir Protestan olarak Katolik çevresine kü­ çümseyerek bakmakla birlikte, okul yaşantısından mutluydu. Teyzesinin ölümü üzerine eve yaptığı kısa ziyaretten sonra öğrenciasistan olarak Brüksel’e döndü. Ama artık yalnız ve huzursuzdu. Arkadaşlan Brüksel’ den aynlmışlardı ve Bayan Heger de Charlotte’u kıskanıyor gibiydi. Charlotte’un Constantin Heger’ye duyduğu bağlılığın niteliği ve kendi duygulannı ne ölçüde anlayabildiği konusu çok tartışmalıdır. Heger, düşünce yapısıyla Charlotte’un o güne değin karşılaştığı en ilginç insandı. Gizli kalmış yeteneklerini sezip uyandıran da oydu. Heger’nin güçlü ve çekici kişiliği Charlotte’un hem mizah anlayışına, hem duygulanna sesleniyordu. Masum, ama ateşli bir duyguyla bağlandığı HĞger, onun bu duygulannı dizginlemeye çalıştı. Charlotte’un dönüşünden sonra Heger’ye yazdığı mektuplar aşk mektubu olarak nitelenebilir. Ama Heger, bu mektupların yanlış anlamaya elverişli olduğunu ileri sürünce, Charlotte yazmayı kesti ve içine kapanarak duygulannı dizginleme yoluna gitti. Değişik yorumlara açık olmakla birlikte, Brüksel’de Charlotte’un başından geçenlerin, gelişimi açısından bir dönüm noktası olduğu kesindir. Charlotte burada sağlam bir edebiyat öğrenimi görmenin dışında, içindeki cevherin bilincine vardı ve bütün romanlan için kendisine şu ya da bu biçimde yaran dokunacak malzemeyi topladı. Charlotte, görme yeteneğini giderek yitiren babasını yalnız bırakmamak için, 1844’te öteden beri tasarladığı okul açma girişimini gerçekleştirmeye koyuldu. Ama uzak bir yer olan Haworth’a ilgi duyan tek öğrenci çıkmadı. 1845 güzünde Emily’nin yazdığı bazı şiirlerin rastlantıyla Charlotte’un eline geçmesinden sonra, üç kız kardeş şiirlerini Poems by Currer, Ellis and Acton Bell (1846; Currer,