ZÜLFİKÂR

sıf. (ar. zü ve fikâr’dan zü-l -fikâr). Esk. iki parçalı, çatal. ♦ a. isi. Halife Ali’nin kılıcı. —ANSİKL. Kılıcın Hz. Muhammet’in olduğuna ve Bedir savaşı sırasında gökten indirildiğine inanılır. Ucu iki çatallı olan bu kılıç, Hz. Muhammet tarafından Ali’ye armağan edildi. Ali, Zülfikâr ile birçok savaşa katıldı. Kılıcın sonradan Abbasiler’in eline geçtiği söylenir. —Ed. Türk halk hikâyelerinde Hz. Ali’nin savaşları anlatılırken zülfikâra geniş yer verilir. Kahramanın elinde 40 arşın uzaklığa ulaştığı anlatılır. Alevi-bektaşi şiirinde güç simgesi olarak anılır.