PHALLUS

a. (lat. phallus; yun. phallos, erkek cinsel organı’ndan). — FALLÜS. —Antik. Sertleşmiş erkeklik organının, erkekliğin ve dölleme gücünün simgesi olarak gösterimi. (Bk. ansikl. böl.) —Mantarbil. Phallus impudicus, oyuk saplı, dayanıksız, çok delikli, yuvarlak petek görünümünde şapkalı, pis kokulu ba- zitlimantar. (Köpek fjhallusu daha incedir ve kırmızı şapkalıdır.) —ANSİKL. Antik. Birçok antikçağ dininde doğanın dölleyici güçlerinin simgesi olarak phallusa tapılırdı. Phallus antik Küçük Asya, Mısır, Yunanistan ve Hindistan’da önemli bir rol oynadı. Kimi zaman Diony- sos ya da Şiva (linga) kültünde olduğu gibi bir tanrının simgesi, kimi zaman ikono- grafik bir nitelik (Min, Priapos), kimi zaman da basit bir muskadır (metalden, deriden vb.)1. Dionysos kültünde phalluslar Phal- lophoria törenleri sırasında düzenlenen alaylarda taşınırdı. Zaman zaman koruyucu bir simge olarak Roma evlerinin cephesinde ve Ortaçağ kiliselerinde de phal- luslara yer verilirdi.