İSTİFRAŞ

i. (ar. firâş’tan, osmanlıca istifrâş). Huk. Esk. Cariye ile cinsel ilişkide bulunma. (Sürekli olabileceği gibi bir defaya mahsus da olabilir. Bir çeşit mehirsiz evliliktir.) [Bk. fîraş.] || İstifraş etmek, odalık almak: Padişahın bir tek zevcesi olacak, cariye istifraş etmeğe hakkı olmayacaktır (P. Safa),