İSTİRDAT veya İSTİRDAD

i. (ar. redd’- den istirdâd). Esk. önceden verilmiş veya gönderilmiş bir şeyi geri isteme. || Tekrar ele geçirme, geri alma, kurtarma: Edirne üzerine mezkûr kolordu ile hareket etmiş re Dimetoka haralisinin istirdadında bilfiil bulunmuşlardır (Atatürk). || İstirdat etmek, (veya edilmek), geri istemek veya geri almak, alınmak: Kalb ancak feth edilebilir, istirdâd edilemez (Cenab Şehabeddin). Geri çevirmek reddetmek. — Huk. Esk. İstirdat dar ası. Bk. ansİkl. — ansİkl. Huk. İstirdat darası, icra takibine itiraz etmediği veya yaptığı itiraz kaldırıldığı için, borçlu olmadığı bir parayı tamamen ödemek zorunda kalan bir şahsın, ödediğini geri almak üzere, ödeme tarihinden itibaren bir yıl içinde genel hükümler dairesinde mahkemede açabileceği dava. ♦ istirdadât, çoğl. i. Esk. Geri istemeler. || Tekrar kazanmalar. || Geri çevirmeler.