Allah, ‘Gemi yap’ dedi.

Gemi Yap Dedi

Kur’an’da anlatılan Nuh Tufanı kıssası, yalnızca geçmişte yaşanmış bir hadise değil; aynı zamanda bugüne ve geleceğe dair çok önemli dersler barındırır. Bu kıssada dikkat çeken en temel unsurlardan biri, Allah’ın peygamberi Nuh’a verdiği talimattır. Allah, tufanı göndereceğini önceden haber verir. Ancak Nuh’a “dua et, bekle, sabret” demekle yetinmez. Onun yerine açık ve net bir emir verir:

“Gemi yap.”

İşte bu detayda saklı derin bir hikmet var. Çünkü Allah, sadece tevekkülü değil; aynı zamanda gayreti de ister. Dua elbette önemlidir, maneviyatımızın temelidir. Ancak sadece dua ederek, hiçbir adım atmadan, hiçbir çaba göstermeden değişim beklemek, İslam’ın öğrettiği tevekkül anlayışıyla bağdaşmaz.

Nuh Peygamber yıllar boyunca gemi yapar. İnsanlar alay eder, küçümser, anlam veremez. Ama Nuh sabreder, çalışır, gayret eder. Sonunda tufan gelir ve sadece o gemiye binenler kurtulur. Gemi, sadece tahtadan ve çividen yapılmış bir araç değil; sabrın, inancın ve emeğin sembolüdür.

Bu kıssadan bize düşen ders şu olabilir:

Bugün bir tufan kapıda olabilir. Belki ekonomik, belki manevi, belki de şahsi bir tufan… Dua elbette etmeli, ama onunla birlikte “gemi yapmayı” da unutmamalı. Dua ile yola çıkmalı ama çekiç ve çiviyi de elden bırakmamalı.

Zaman, sadece bekleme zamanı değil; hazırlık zamanı. Tufan gelmeden önce yapılacak olanlar, tufan esnasındaki kaderi belirler.