Bazı karşılaşmaların tesadüf olup olmadığını insan zamanla daha farklı sorguluyor.
Özellikle akşam vakti, kapı önü, tanıdık olmayan yüzler ve gereğinden uzun süren bakışlar…
Bazen bir arabanın aynı yerde gereğinden fazla görünmesi bile insanda tuhaf bir his bırakabiliyor.
Belki gerçekten sadece bir rastlantıdır.
Belki de bazı insanlar, başkalarının kurduğu düzenlerin içinde rol almayı alışkanlık hâline getiriyordur.
İnsan zamanla kimin kendi gibi davrandığını, kimin yönlendirmeyle hareket ettiğini az çok ayırt etmeyi öğreniyor.
Sessiz kalmak ise hiçbir şeyi fark etmemek anlamına gelmiyor.
Bazı şeyleri not etmek, hafızada tutmak ve gerektiğinde sadece doğru şekilde değerlendirmek yeterli oluyor.
