Hayatın ilginç bir yanı var…
Bazıları karşısındaki insanın yolunu kendi emeğiyle değil, başkalarının adımlarıyla kesmeye çalışır. Kendi sesi yetmeyince başka sesler arar, kendi gölgesi uzamayınca başkalarının gölgesine sığınır.
Oysa insan, başkalarını öne sürerek kazandığını sandığı hiçbir mücadelede gerçekten galip değildir. Çünkü görünmeyen hesaplar, görünen kalabalıklardan çok daha güçlüdür.
İnsan istediği kadar taşları yerinden oynattığını düşünsün, istediği kadar perde arkasından hamle kursun… Bir gün gelir, kurduğu düzenin içinde en çok kendi vicdanının sesi yankılanır.
Ben kimsenin hangi niyetle yürüdüğünü ispat etmeye çalışmıyorum. Buna ihtiyacım da yok. Herkes, kendi yükünü kendi omzunda taşır. Her tercih, sahibinin karakterine yazılır.
Ben yoluma bakıyorum.
Çünkü biliyorum ki, başkalarının önüne engeller koyarak yükseldiğini sananlar, aslında en büyük engeli kendi yollarına bırakırlar.
Ve bazı kapıları insanlar kapatır; bazı kapıları ise kader öyle bir açar ki, o kapının anahtarını kimse elinde tutamaz.
