PESEND

a,-‘(fars pesendîden, feeğen- mek’ten pesend). Esk. 1. Beğeni, takdir, beğenme: “Dün ü gün Eşfefoğlu Rûmî derdin artaYpesendin” {Eşretoğ\u Rumi, XV. yy.). —2. Pesend etmek, eylemek, Beğenmek, takdir etmek. * ■^El sant. Resendişi, sayılı bir, nakış türü. (Bk. ansikUbbl}; * , t; —Süslem. sant.jYazma kitapların ilk sa^ falarına, sure ya,da konu başlarına-altın yaldızla yapılıp zer mühre ile parlatılmış süsleme. t , s t , —AîsjSİKL. Pesend jşj, iğneyi üç iplift alttan, üç iplik gstten ğşçlrip dönüşte üstten giçlilen yerleri pıttan,. alttan gjdjlehleri üstten işleyerek yapılır. Düz ya.dâ verev olarak uygulanabilir. Genellikle değişik renkte iplik pullanılarak yapılır, birbirinelgeçen renkler ebruli bir görünüm oluşturur. Özel- Jikle çiçek motiflerinin içine’uygulanır. Her iki yüzü de aynı görünümde ölduğundân daha ,çok çift yüzü de kullanılan çevre, mendil vb. eşyaya uygulanmıştır XVI. yy. saray işlemelerinde çbk,görûlef\bir jşje- ,’me biçimidir.. v lf