PEŞKEŞ

a. (fars. piş,’ ön ve klBş, çeken’v
öerbpişkeşy-t. Esk^,Armağan. —2s Peş-* keş çekmek,* başkasının malını kendinin- pişçesine bir kimseye armağan olarak sunmak; yersiz ve uygunsuz.bir ^rnaçla verilme/nesi gereken bir şeyi birine-ver-* mek: Onu-b&na peşkeş çekerek kandıra* cağını,mı sanıyorsun? .. , PjŞKEŞ.