Arne, Thomas

Arne, Thomas (Augustine) (d. 12 Mart
1710, Londra – ö. 5 Mart 1778, Londra),
sahne müziği ve şarkı bestecisi.
Covent Garden.’daki King^ Street’te. dükkânı
olan bir döşemecinin oğlu olduğundan
söz edilir: Eton’da eğitim gördükten sonra
Arne, F Bartolozzi’nin (y. 1725-1815)
yapıtını temel alan pymabaskı
National Portrait Gallery, Londra
hukuk öğrenimi yapması kararlaştırıldıysa
da gizlice çalıştığı keman ve klavyeli çalgılarda
büyük bir ustalığa erişen Arne, babasını
müzisyen olmasına karşı çıkmaktan
vazgeçirdi. İtalyan Opera Orkestrası’nın
daha sonraki şefi Michael Festing’den aldığı
birkaç ders dışında kendi kendini yetiştirdi.
Müzik beğenisi de büyük ölçüde (uşak
üniformasıyla parasız girdiği) operada oluştu.
Sonradan oyunculukta ünlenen kız kardeşi
Suşanna Maria (Cibber) ile küçük
erkek kardeşine şarkı söylemeyi öğretti; her
ikisi de onun ilk sahne yapıtı olan Rosamond’da
(1733) rol aldılar. Joseph Addison’ın
1707’de yazdığı librettoya dayalı olan
bu İtalyan tarzı operanın hareketli parçası
“Rise, Glöry, Rise” 40 yıl süreyle dillerden
düşmedi.
Arne kısa sürede Drury Lane Tiyatrosu’na
art. oyun ve raslamsal müzik(*) bestelemek
üzere bir anlaşma yaptı. John Dâlton’un
1738’de,? Milton’ın Çomus adlı oyunundan
yaptığı uyarlamada, Arne feaşta, gelen
İngilk lirik. bestecisi olarak beHrÖL Âme’ın
hafif,, canlı ve hoş melodik üslubu, imparatorluğun
simgesi hâline gelen “Rule, Britannia”
şarkısıyla ünlü Alfred, a Masque (AlArneth
(Şövalyesi), Alfred 328
fred, Bir Oyun) ile The Judgment of Paris
(Paris’in Seçimi) adlı yapıtlarında açıkça
görülür. Shakespeare’in şarkılarına, As You
Like It (Nasıl İsterseniz), Twelfth Night (On
İkinci Gece) ve Merchant of Venice (Venedik
Taciri) adlı yapıtların 1740-41 arasında
yeniden sahnelenişleri için yazdığı müzikler,
bu ilk dönem üslubunun doruk noktasını
oluşturur.
Arne, 1744 dolaylarında Drury Lane Tiyatrosu
ve Vauxhall Gardens ile besteci
olarak anlaşma yaptı. Bunu izleyen 10 yıl
içinde bazı şarkı derlemeleri yayımladı.
1759’da Oxford’da müzik doktoru oldu. İki
yıl sonra Judith adlı oratoryosu sahnelendi.
Bunu, 19. yüzyılın başlarına değin sahnede
kalacak olan Artaxerxes operası (1762)
izledi.
Yaşamının son 10 yılında 1769’daki Stratford
Shakespeare Jübilesi için, Garrick’in
bir odunu besteledi, The Fairy Prince (1771;
Periler Perisi); Mason’ın Elfrida’sı (1772)
ve Caractacus (1776) için müzik yazdı.
Arne’ın melodik üslubunda başlangıçta
görülen doğallık ve incelik bir ölçüde İskoçya,
İrlanda ve İtalyan kaynaklarından esinlenir.
Sonraki müziği, giderek daha çok
İtalyan etkisinde ve süslü bir müzik olmuştur.
Son yıllarındaki yapıtlarında ise Sullivan’m
habercisi olan bir opera buffa (komik
opera) üslubu ortaya çıkar. “Rule Britannia”,
“Blow, Blow, Thou Winter Wind” ve
“Where the Bee Sucks” gibi melodilerin
bestecisi olarak, Arne da, Purcell gibi,
İngiliz şarkı geleneğine büyük katkıda bulunmuştur.