Arnold Benedict

Arnold, Benedict (d. 14 Ocak 1741,
Nonvich, Connecticut – ö. 14 Haziran 1801,
Londra), 1779’a değin yurtsever bir subay
olarak Amerikan Bağımsızlık Savaşı’na hizmet
ettikten sonra İngilizlerin safına geçen
ve bu nedenle ABD’de adı hainlikle eş
anlama gelen subay.
Nisan 1775’te Massachusetts’e bağlı Lexington’da
çatışmaların başgöstermesi üzerine,
Arnold gönüllü olarak mücadeleye katıldı
ve ertesi ay Ethan Ailen ile birlikte
İngilizlerin ellerinde tuttukları New York’
taki Ticonderoga Kalesi’ne yapılan başarılı
saldırıda yer aldı. O yılın sonbaharında
General George Washington tarafından
Ouebec’i ele geçirmek için başlatılan bir
seferin komutanlığına getirildi. Yedi yüz
kişilik kuvvetin başında vahşi Maine topraklarını
büyük bir dayanıklılıkla yürüyerek
aştı ve General Richard Montgomery’nin
destek kuvvetleriyle birleşerek iyi tahkim
edilmiş olan kente saldırdı. Ama bu birleşik
saldırı (31 Aralık 1775) başarısızlığa uğradı;
Montgomery öldürüldü, Arnold ağır yaralandı.
Tümgeneral rütbesine yükseltilen Arnold,
Champlain Gölünde bir küçük filo kurarak
New York eyaletindeki Valcour Adası yakınlarında
11 Ekim 1776’da üstün düşman
filosuna ağır kayıplar verdirdi. Savaştan bir
kahraman olarak döndü, ama korku bilmezliği
ve kabına sığmazlığı başka subayların
kıskançlık ve düşmanlığına yol açtı. Şubat
1777’de Kongre’nin oluşturduğu beş yeni
korgenerallik rütbesinin kendisinden kıdemsiz
subaylara verilmesi üzerine, görevinden
ayrılmak istedi ve ancak Washington’ın
kişisel çabalarıyla istifadan vazgeçti.
İki ay sonra Connecticut’a bağlı Danburry’de
bir İngiliz saldırısını püskürtünce
korgeneralliğe yükseltildi; ama kıdemi konusunda
düzeltme yapılmaması onurunu
yaraladı. İkinci kez istifa etmeye çalıştıysa
da, temmuzda New York eyaletinin yukarı
kesimlerindeki İngiliz ilerleyişinin durdurulmasına
yardımcı olma görevini kabul
etti. Ağustos 1777’de Stanwix Kalesi’nde
(bugün Rome) bir zafer kazandı. Aynı yılın
sonbaharında Saratoga Çarpışması’nda ileri
harekât taburlarına komuta ederek parlak
başarılar elde etti ve ağır yaralandı. Yararlılıkları
gözönünde tutularak kıdemi düzeltildi.
Arnold, iyileştikten sonra Haziran 1778’de
Philadelphia komutanlığına getirildi. Burada
kralcılığa yakınlık duyan ailelerle ilişki
kurarak savurgan bir yaşam sürmeye başladı.
Para elde etmek için askeri ve idari
yönetmelikleri çiğneme yoluna gitti. Hakkında
kuşkular uyandırdı ve sonunda
Pennsylvania’da yüksek yürütme konseyi
tarafından açıkça suçlandı. Daha sonra
Kongre önüne getirilen bu suçlamalar karşısında,
kendisini temize çıkartmak için harp
divanına verilmesini istedi.
Bu arada Nisan 1779’da kralcılık yanlısı bir
genç kadın olan Margaret (Peggy) Shippen
ile evlenen Arnold, mayıs başlarında İngiliz
karargâhıyla gizli görüşmelere girdi ve bir
yıl sonra da Kanada’ya yapılması düşünülen
saldırılar konusunda İngilizlere bilgi verdi.
Bunun ardından New York’taki West Point’in
komutanlığına getirileceğini umduğunu
bildirerek, bu makamda elde edeceği
bilgileri satmak için 20 bin sterlin istedi.
İngilizlerle bağlantısını sağlayan Yarbay
John Andre Amerikalılar tarafından yakalanınca,
bir İngiliz gemisiyle kaçtı. Geride
kalan Andre casuslukla suçlanıp idam edildi.
Andre’yi bu biçimde feda ettiği için
Arnold kralcıların nefretine uğradı. Eylül
1781’de Connecticut’a bağlı New London
üzerine saldırması, eski dostlarının gözündeki
saygınlığını daha da düşürdü.
1781 sonlarında İngiltere’ye giden Arnold,
yaşamının sonuna değin işsiz güçsüz, kimsesiz
ve düşkün olarak yaşadı.