Astım

astım, ara sıra gelen nefes darlığı, hırıltı ve
öksürük nöbetleriyle belirgin kronik hastalık.
Bu belirtiler, genellikle bir alerji tepkisi
(dış kökenli astım), bronşları duyarlı olan
kişilerde enfeksiyon (iç kökenli astım) ya da
otonom sinir sisteminin işlev bozukluğu
nedeniyle, bronş kaslarının kasılması ve
bronş mukozasının şişmesi sonucunda ortaya
çıkar. Daha çok kalıtsal nitelikte, yaygın
bir hastalık olan astım her ırkta görülür ve
genellikle kadınlar ile erkekler arasında eşit
dağılım gösterir.
Dış kökenli astım genellikle 30 yaşından
önce başladığı halde, iç kökenli astım daha
ileri yaşlarda da ortaya çıkabilir. Çiçektozları,
küf mantarlarının sporları, tüy, hayvan
kılı ve bazı besinler alerjik astıma neden
olabileceği gibi, ani sıcaklık ve nem değişiklikleri,
aşın fiziksel çaba, duygusal gerginlik,
ağır kokular ve duman gibi etkenlerin
de kronik hastalarda astım nöbetlerine yol
açtığı deneysel olarak saptanmıştır. Nöbetlerin
süresi genellikle yanm saat ile birkaç
saat arasında değişirse de, bazı hastalarda
ilaçlann etkisiz kaldığı çok uzun süreli
nöbetler (status asthmaticus) görülebilir.
Hastanın yorgunluk ya da yetersiz beslenme
nedeniyle zayıf düşmesi’ yeterince oksijen
alamaması ya da akciğerlerinde amfizem
oluşması durumunda, uzun süren ya da sık
aralarla yinelenen astım nöbetleri tehlikeli
olabilir.
Çocukluk dönemi astımlanmn yüzde 35-40’ı
ergenlik çağında iyileşir, bir o kadan da
kötüleşir; bu nedenle, çocukluk çağında başlayan
tüm astım olaylarının tedavisi gereklidir.
Duyarsızlaştırma^), ilaç tedavisi (epinefrin
ve başka ilaçlar), gerekirse oksijen solunumu
uygulamak gibi tedavi yöntemlerinin yanı
sıra, astım nöbetine yol açabilecek her türlü
madde ve koşullardan hastayı olabüdiğince
uzak tutmakta yarar vardır.