Âtamulu, Hakkı (d. 1912, Derinkuyu,
Nevşehir), figüratif anlayışta gerçekleştirdiği
anıtlarla tanınan heykelci.
Hakkı Atamulu
Ana Yayıncılık Arşivi
Ortaöğrenimini Nevşehir’de tamamladı.
1934-38 arasında İstanbul Devlet Güzel
Sanatlar Akademisi’nde önce Mahir Tomruk’un,
sonra da Rudolf Belling’in öğrencisi
oldu. 1938’de Almanya’ya gitti, Frankfurt
ve Berlin’de Garbo ve Arnobrekker ile
heykel çalıştı, 1939’da Türkiye’ye döndü.
1946’da Nijat Sirel’le birlikte Malatya’da
“Atatürk” ve “İnönü” heykellerini, 1951’de
tasanmı Yavuz Görey’e ait olan İstanbul
Üniversitesi İktisat Fakültesi bahçesindeki
üçlü kompozisyonu (“Atatürk Anıtı”) gerçekleştirdi.
1960’ta Nevşehir’e yerleşti ve
Derinkuyu ilçesine belediye başkanı seçildi.
1972’ye değin süren bu görevi sırasında
ilçede bir açık hava heykel müzesi niteliğindeki
Kültür Park’ı oluşturdu.
Malzemenin sınırlannı zorlamadan, genellikle
tok, dolu kitlelerin ağır bastığı figüratif
yapıtlar üretmiştir. Çok temiz biçimlendirdiği
büyük kitleleri stilize aynntılarla hareketlendİFmiştir.
Anıt çalışmalannda geleneksel
anıt heykel düşüncesinden etkilenmiştir.
Erzurum’daki “Atatürk ve Erzurum
Kongresi” (1965), Bor’daki “Atatürk”,
Samsun’daki “İlk Adım” gibi anıt heykellerinde
klasik beğeniye bağlı kalmakla birlikte,
soyut etkilere de açık bir tarzda çalışarak
sert çizgili geometrik biçimlere de yer
vermiştir. 1970’lerin sonlanna doğru figüratif
anlayıştan aynlarak tümüyle soyut çalışmalara
yönelmiştir






