Bruckner, (

Bruckner, (Josef) Anton (d. 4 Eylül 1824, Ansfelden – ö. 11 Ekim 1896, Viyana, Avusturya), senfonileri ve missalan yanında Anton Bruckner, Ferry BĞraton’un portre çalışmasından ayrıntı, 1889; Avusturya Ulusal Kütüphanesi, Viyana Österreichische Nationalbibliothek, Viyana Requiem v e Te Deum a d h y a p ıtla r ıy la d a ta n ın a n A v u s tu ry a lI b e s te c i. Yukan Avusturya’da, Linz yakınlarındaki küçük bir köyde doğdu. Müzik yeteneği anlaşılınca, 1835 ilkbaharında vaftiz babasından org öğrenmesi için Hörsching’e gönderildi. Babası hastalanınca, onun köydeki öğretmenlik ve orgculuk işlerine yardım etmek için Ansfelden’e dönmek zorunda kaldı. Temmuz 1837’de babasının ölü­ münden sonra, Linz yakınlarındaki Sankt Florian Manastırındaki çocuk korosuna kabul edildi. Burada üç yıl, müziğe ağırlık veren geniş bir genel eğitim gördü. Babası­ nın yolunu izleyerek 1840-41’de bir öğretmen yetiştirme kursuna devam etti; ardından Windhaag’da (1841-43), Kronstorfta (1843-45) ve son olarak da Sankt Florian’da yardımcı öğretmenlik yaptı. Bruckner’in Sankt Florian’daki ikinci dö­ nemi (1845-55) sanat yaşamı açısından özel önem taşır. Sankt Florian Manastın orgculuğuna 1848’de geçici olarak, 1851’de de asaleten a’tanması, onun öğretmenlikten besteciliğe geçiş sürecindeki dönüm noktası oldu. Ama o gene de 1850’Ierin başlannda bir öğretmenlik kursuna katılacak, hatta 1855’te lise öğretmenliği belgesi için gerekli sınavlan başanyla verecekti. Çevresindeki birçok kişinin uyan ve özendirmesi ise, geleceğinin müzikte olduğuna karar vermesine yol açtı. Sonunda, 1856’da Linz’de katedral orgcusu oldu. Göreve başlamadan birkaç ay önce, konrapuntal yapıtlanyla tanınmış Simon Sechter’ m öğrenciliğine kabul edilmişti; 1855-61 arasında, yazışarak ve tatillerde Viyana’ya giderek yoğun bir kontrpuan eğitiminden geçti. Bitirme sınavının asıl bölümü uygulamaya aynlmıştı; Viyana’nın önde gelen müzikçilerinden oluşan ve başlangıçta kendisine kuşkuyla bakan sınav jürisi, sonunda onun icra ve doğaçlamadaki yeteneğini onayladı. Bruckner, Linz’de hem mutluluk, hem de düşkınklığıyla dolu 12 yıl geçirdi. Mutlulu­ ğu, kurduğu arkadaşlıklardan, bir de 1860-61 ve 1868’de yönettiği Frohsinn korosuyla yaptığı çalışmalardan kaynaklanıyordu. Özellikle 1861’den sonra müzik yöntemi ve orkestrasyon konusunda verdiği derste Richard Wagner’in Tannhâuser operasını incelerken, kendi bestecilik yeteneğinin de farkına vardı. Bu dönemde ilk kez tanıştığı Wagner’in müziğine sonra da hep saygı duyacaktı. Wagner örneği, Sechter’den aldığı kontrpuan eğitiminin değerini ortaya çıkarttı ve ilk önemli yapıtları olan üç tane büyük missa ile Sol Minör Uvertür, Re Minör 0 Numaralı Senfoni ve Do Minör Birinci Senfoni’yi bestelemesine yol açtı. Linz yıllanndaki düş kınklıklan ise daha çok, kendine uygun bir eş bulamamasından, yaptığı bütün evlenme tekliflerinin geri çevrilmesinden ileri geliyordu. 1867’de Sechter’in ölümünden sonra bunalıma düşen Bruckner, Viyana Saray Topluluğu’nun (Hofkapelle) o sırada boş olan orgculuğu için başvurdu. Başvurusu geri çevrildi, ama ona Viyana Konservatuvarı’nda armoni ve kontrpuan profesörlüğü, aynca ücretsiz .geçici saray orgculuğu önerildi. Bruckner ancak 10 yıl sonra saray toplulu­ ğuna tam üye olabildi; Viyana Üniversitesi’nde ders verme girişimleri de 1875’e değin başarısız kaldı. Üniversiteye girişini geciktiren, Müzik Fakültesi dekanı ve ünlü Viyanalı eleştirmen Eduard Hanslick’in ona beslediği düşmanlıktı. Hanslick, Alman besteci Johannes Brahms’a hayranlık duyuyor, Wagner’i ise hiç sevmiyordu. Bruckner de uzun yıllar haksız yere Wagner’in izleyicisi olarak görüldü. Bruckner yaşamının son 28 yılını Viyana’ da geçirdi; sonuncusunu bitiremediği, İkinciden dokuzuncuya kadarki senfonilerini, Fa Majör Yaylı Çalgılar Beşlisi’ni, (1878- 79), Te Deum (1881), 150. Mezmur (1892), Helgoland (1893) ile birkaç dinsel ve d