BURDUR DA Ekonomi

BURDUR DA Ekonomi
Burdur’un ekonomisi tarıma dayanır. Faal nüfusun
% 75’i tarım, hayvancılık, ormancılık ve balıkçılıkla
geçinir.
Tarım: Burdur ilinde en çok tahıl yetişir. Ayrıca
Burdur merkez ilçesinde ve Ağlasmda gül yetişir.
Türkiye’nin gülyağı üretiminin % 85’i İsparta ve % 15’i
Burdur’dan elde edilir. Meyvecilik, üzüm bağlan, bostan
ve sebzecilik oldukça ileridir. Diğer tarım ürünleri
buğday, arpa, çavdar, mısır, şekerpancarı, nohut, anason,
soğan, patates ve haşhaştır. Türkiye’de en çok
anason Burdur’da yetişir, üzümleri meşhurdur.
Modern tarım araçları, sulama, suni gübreleme ve ilaçlama
kullanılmaktadır. Şeker fabrikasının bulunuşu
şeker pancarı üretimini artırmaktadır.
Hayvancılık: Çayır ve meraların çokluğu sebebiyle
hayvancılığa çok müsaittir. Son senelerde koyun ve keçi
sayısı azalırken, sığır ve arı kovan sayısı artmıştır.
Koyun ve keçi sayısı 600 bin, sığır 120 bin ve arı kovanı
20 bine yakındır. [1984.]
Ormancılık: Burdur’un % 35’e yakını ormanlıktır.
Bu ormanlar Türkiye’nin inşaat ve imalat sanayiinin
mühim ihtiyacını karşılar. Orman içinde ve sınırında
yaklaşık 100 köy geçimini orman ürünlerinden temin
eder. Ormanlar aynca Burdur’a güzellik veren ve onu
süsleyen bir hazinedir.
Madenler: Burdur maden bakımından zengin ise de
maden işletmeleri âzdır. Tefenni ve Yeşilova’da krom,
diğer bölgelerde linyit, mangenez yataklan vardır.
BURDUR
i
Sanayi: Burdur’da sanayi hızla gelişmektedir. İlerde
Burdur Türkiye’nin sayılı sanayi merkezlerinden biri
olmaya namzettir. Başlıca sanayi kuruluşları Burdu;
Şeker Fabrikası (1958), Et-Balık Kurumu kombinası
Süt Endüstri Kurumu’nun Süt Fabrikası, Burdur Trak
tör ve Önyükleyici Fabrikası (Burtrak), senede 20 bir
traktör imal edecek kapasitededir. Köylerde el tezgâhla
rında halıcılık ileri seviyededir. Büğdüz köyünde 10^
tezgâhlı Halı Sanayi A.Ş. kurulmuştur. Gülyağı sanayi
İsparta’dan sonra gelir. Çiçek ve nebatat esansları fabrikasında
500 ton gül işlenir. Burdur’da halıcılık ve dokumacılık
Osmanlı devrinde de ileri durumda idi. Tarihi
kayıtlara göre 19’ncu asnn sonunda Burdur’da 24 cami,
648 dükkân, 6 hamam, 4 han, 7 yağhane, 6 değirmen ve
34 tabakhane bulunuyordu. Yağcılık, halıcılık, dokumacılık,
tabakçılık, unculuk ve değirmencilik ile Burdur
oldukça zengin ve mamur bir bölge idi. Birinci Dünya
Harbi’nden sonra gerilemiş ise de, son 20 senede hızla
gelişmeye başlamıştır. Merkez ilçe nüfusu 30 sene içinde
bir misli artmıştır. “Alaca” denilen el dokumalan geçmişte
ve bugün meşhurdur. Dericilik, keçecilik ve bakırcılık
da önemli bir sanayi koludur. Mobilya sanayii
oldukça gelişmiştir. Halı ve dokuma tezgâh sayısı 10 bin
civarındadır. Evlerin % 70 inde el tezgâhı vardır. Halılan
İsparta halısı kadar değerlidir. Halılar parlak renkli ve
desenleri çok eskilere dayalıdır. Türkiye’nin en meşhur
heybe, torba, sofra altı örtüsü ve çobanların kuzu ve
keçi yavrularını tuzlamak için kullandığı tofbalar
Burdur’da yapılır. Heybe ve torbalardaki süsler ve
motifler 5 bin sene öncelere dayanır. Heybe ve torbalardaki
5 bin senelik süslemelerin Amerika’daki Kızılderili
kabilerin süslemeleri ile tamamen ayni oluşu ve eski
Türk kavimler ile pek çok benzerliklerin oluşü ABD’li
bazı ilim adamlarının dikkatini çekmiş ve Kızılderililerin
Orta Asya’dan Bering Boğazı ile Amerika kıtasına
geldikleri tezini ileri sürmüşlerdir.
Ulaşım: Burdur, komşu illeri Denizli Antalya,
İsparta ve Ayfon’a vasıflı bir karayolu ile bağlıdır.
Karayolu ulaşım ile Türkiye’nin her bölgesi ile
irtibatlıdır. Antalya limanı ve havaalanından istifade
eder. 1936 yılında Baladız istasyonundan ayrılan bir
hatla Karakuyu-Eğridir demiryoluna bağlanmıştır.
Böylece Ege Bölgesi’ne (İzmir)’e olduğu grbi Ankara ve
İstanbul’a da demiryolu bağlantısı sağlanmıştır.