CÂFER-İ TAYYÂR

CÂFER-İ TAYYÂR; Peygamber efendimizin amcasının oğlu ve ilk Müslüman olanların otuz İkincisi. Ebû Tâlib’in oğlu, hazret-i Ali’nin ağabeyidir. Müslüman olduktan sonra, Kureyşlilerin eziyetlerinden kurtulmak üzere bâzı Eshâb-ı ki- râmla birlikte, Habeşistan’a göç etti. Burada Ne- câşî’nin huzûrunda yaptığı konuşma, devletler husûsî hukûkunun temelini teşkil etmiştir. Hayber’in fethi günü 628 (H.7) Habeşistân’dan geri döndü. Peygamberimiz sallallahü aleyhi ve sellemin; “Hayber’in fethine mi, yoksa Câfer’in gelmesine mi sevineyim?” şeklinde buyurmaları meş- hûrdur. Hazret-i Câfer, 629 senesinde Peygamberimiz (sallallahü alSyhi ve sellem) tarafından Zeyd bin Hârise kumandasındaki üç bin kişilik bir orduyla Rumlara karşı gönderildi. Şam yakınlarında Mûte denilen yerde, Rum askeriyle yapılan mu- hârebede sancaktar Zeyd bin Hârise radıyallahü anh şehid olunca, sancağı eline alarak, düşmana karşı hücûma geçti. Önce sağ, sonra sol eli kesilince, sancağı dişleri ile tuttu. Şehid olunca, mübârek bedeninin açık yerlerinde yetmişten fazla kılıç ve ok yarası görüldü.