HİŞÂM BİN EBl ABDULLAH

Meşhûr
hadîs âlimlerinden. İsmi, Hişâm bin Ebî
Abdullah Düstivâî’dir. Künyesi, Ebû Bekir
el-Basrî’dir. Kütüb-i sitte râvilerinden olup,
hadîs ilminde hâfız derecesindeydi. Yüzbin
hadîs-i şerifi senetleriyle ezbere bilirdi. 153
veya 154 (m. 770; senesinde vefât etti.
Hadîs-i şerîf rivâyet ettiği hadîs âlimleri,
Katâde bin Diâme, Hammâd bin Ebî Süleyman,
Yahyâ bin Ebî Kesir, Şuayb bin Habbab, Âmir ibni Abdtilvâhid ve diğerleridir.
Kendisinden hadıs-i şerif rivâyet eden
âlimler ise, oğullan Abdullah bin Hişâm,
Muâz bin Hişâm, Şu’be bin Haccâc, Ibn-i
Mübârek, Abdülvâris bin Saîd, Yahyâ Kettan
ve diğerleridir.
Hişâm bin Ebî Abdullah, ilmi ile âmil,
vera’ ve takvâsıyla (haram ve şüphelilerden
kaçmasıyla; meşhûr bir zât idi. Heysem
bin Kettan “ Hişâm bin Ebî
Abdullah’dan daha çok ölümü hatırlayan
birini görmedim” demiştir. Bir hadîs-i şerif
rivâyet ederken şöyle derdi: “Şüphesiz bu
hadîs-i şerifi nice kimseler rivâyet etti ve
şimdi onlann dilini toprak yedi, vefât ettiler.”
Hişâm bin Ebî Abdullah’ın Katâde bin
Diâme’den, O’nun da Enes bin Mâlik’ten
(r.a,; rivâyet ettiği bir hadîs-i şerif şöyledir:
“İlmin kalkıp, cehaletin yerleş­
mesi, içki içilmesi, zinanın yayılması,
açıkça yapılmadı, erkeklerin azalıp,
k a d ın la rın çoğalm ası, hattâ elli
kadına bir erkeğin düşmesi, kıyâmet
alâmetler indendir. ”
1) Hilyet-ül-evliyâ cild-6, sh-278
2) Tehzîb-üt-tehzîb cild-11, sh-43
3) Tezkirât-ül-huffâz cild-1. sh-64
4) Mizân-iil-i’tidâl cild-4, sh-300