İSÂR

i. (ar. eşr, en güzeli kendine ayırma’- dan tşâr). Esk. Esirgemeyerek verme, ikram etme, n (Birinin) İhtiyacını karşılayacak şeküde verme. || Döküp saçma. , Hediye etme. || Seçme {E s ani. İh tİvar, İn tİ- hab.) || isâr etmek (veya eylemek), esirgemeyerek vermek. (Birinin) ihtiyacını karşılayacak şekilde vermek. Döküp saçmak: Gösterişsiz iki üç katrecik isâr eyler (Tev- fik Fikret). Seçmek. || tsâr-bahş, esirgemeden veren. Birinin ihtiyacını karşılayacak şeküde veren. Seçen, (m )