İSPATLAMAK

geçi. f. (ispat’tan ispat-lamak). Bir şeyin doğruluğunu delil göstererek, kesin bir şekilde ortaya koymak: Birine yanıldığını ispatlamak. ♦ İspatlanmak edilg. f. ispatlamak işine konu olmak: O rezaletin benim gözümde tamamıyle ispatlandıktan sonra … (H. R. Gürpınar),