İSTER

(istemek’itn iste-r). Yeni. Bir işin yapılabilmesinin bağlı olduğu şey, gerek. || Bağlaç. Yapılacak veya olacak bir şeyin kabul edilmesinde sakınca olmadığını anlatmak için cümlede görevleri aynı olan kelimelerin başına getirilerek kullanılır: İster yap ister yapma. || İster istemez, arzu edilse de edilmese de, bir isteğe bağlı olmayarak, zarurî olarak: Brezilya İtalyan kolonisinin millî ve İktisadî rakipliğine ister istemez tahammül etmelidir (F. R. Atay).