ISTIDARE

i. (ar. devr’den istidâre). Esk. Çember biçimine girme, dairevî, yuvarlak olma. II Devr etme, dönme, dolaşma. || İstidare etmek, dönmek, dolaşmak. — Astron. Esk. İstidâre-i kamer, ayın dolunay şekline girmesi. + İstid a r î sıf. Esk. Dönerek bir daire teşkil edecek durumda olan,