İSTİHRAÇ veya İSTİHRAÇ

i. (ar. hurüc’- dan istihraç). Esk. (Sonuç veya anlam) Çıkarma: Bu sualden istihraç olunabilecek mâna ne olabilirdi? (Atatürk). Karanlık fehm ü daniş, akl ü istihrâc hep muzlim fTevfik Fikret). || Bir şeyin içinden başka bir şeyi çekip çıkarma. || Yabancı bir dilde okuduğunu anlama. || Yıldızların durumuna bakarak veya çeşitli fallarla gelecek hakkında yorumda bulunma. || İstihraç etmek (eylemek), herhangi bir şeyden anlam çıkarmak, tahmin etmek: Evvelce fevt olmakla kendisinin istihraç eylediği gibi Re- sul-ı Ekrem’in vakt-ı davetine yetişemedi (Cevdet Paşa). — Ed. Esk. Akrostiş. + Istihracât çoğl. i. Esk. istidlâller, çıkarsamalar. j| Yıldızların durumuna göre yapılan yorumlar,