İSTİRHAM

i. (ar. rdhm’dan istirhâm). Yalvarma, merhamet dilemek, yalvarış: — Hikmet beyefendi, afedersiniz, bir istirhamım vardı, «feminist» nedir? (M.Ş. E- sendal). Anasının göz yaşlarıyle Emine’nin sâkit istirhâmı bu hevesin önünde tesirsiz kaldı (H. Z. Uşaklıgil). || İstirham etmek, rica etmek, yalvarmak, dilemek: Ayaklarınızı öperek istirham ederim (H. R. Gürpınar). Ahval-i sıhhiyem müsait olmadığından Kuşadası inas Rüştiyesi Müdürlüğünden af fimi istirham ederim efendim (R. N. Güntekin). ♦ istirham ât çoğl. i. Esk. Yalvarmalar, yalvarışlar, ricalar, istirhamlar. ♦ istirham nam e blş. i. Esk. (Birinden) Bir şey rica etmek için yazılan mektup,