İSTİTÂF

i. (ar. <-atf’tan istihfaf). Esk. Birinden şefkat ve merhamet dileme: On tanesinin dest-i istitafını boş çevirmemek basiretsizliğinde bulunacak olursanız… (Ce- nab Şahabeddin). ♦ İstitâfat çoğl. i. Esk. Yardım ve merhamet istemeler,