Pali dili

Pali dili, Orta Hint-Âri öbeğine bağlı,
Kuzey Hindistan kökenli dil. Budacı Theravada
(İhtiyarlar Yolu) öğretisinin kutsal
metinlerinin dilidir. Eski Hint-Âri dönemine
ait Veda ve Sanskrit lehçelerinin yakın
akrabası olmakla birlikte, bu iki dilin doğrudan
devamı değildir. Budacı kutsal metinlerde
bu dilin kullanılmasının nedeni, Buda’nın,
izleyicilerinden öğretisini seçkinlerin
dili olan Sanskrit ile değil, yerel lehçelerle
yaymalarını istemesiydi. Buda’nın öğretisi
zamanla Hindistan’dan Seylan’a yayılarak
(İÖ y. 3. yy) orada yerel lehçelerin
karışımı olan Pali dilinde yazıya geçirildi ve
Pali dili sonunda Theravada metinlerinin
Seylan dışında da kabul gören standart dili
durumuna geldi. Tipitaka (Sanskrit dilinde
Tripitaka: “Üçlü Yasa” ya da “Üç Sepet”)
olarak bilinen Theravada kutsal metinleri
Birmanya, Tayland, Kampuçya, Laos ve
Vietnam’a yayıldı. Pali dili Hindistan’da 14.
yüzyılda edebi dil olma özelliğini kaybettiyse
de, başka yerlerde 18. yüzyıla değin
varlığını sürdürdü.