PEYKBAŞI

a. Kür. tar. Osmanlılar’da peyklerin en yüksek rütbeli zabiti. (Sefer nedeniyle düzenlenen törenlerde alayın ba- şında yer alır, başına değerli taşlarla süslenmiş bir taç giyeı; yine değerli taşlarla bezenmiş bir sadak [tirkeş] taşırdı. Peykbaşı- na serpeykânı hassa da denirdi.)