a. (fars. peykân). Esk. 1. Temren: “Anun tek âbnûs ok lâyıkı fûlâd pey- kândır” (Fuzuli, XVI. yy.). —2. Sevgilinin kirpiği: “Eksik olmaz elemi sinede peykân olıcak” (Vasfi, XVI. yy.). PEYKBAŞI a. Kür. tar
PEYKİN
Related Posts
Azmettirmek çoğu zaman hafife alınır.
30 Mayıs 2026
En Sessiz Yönlendirmeler En Çok İz Bırakanlardır
14 Mayıs 2026
