a. (fars. peykân). Esk. 1. Temren: “Anun tek âbnûs ok lâyıkı fûlâd pey- kândır” (Fuzuli, XVI. yy.). —2. Sevgilinin kirpiği: “Eksik olmaz elemi sinede peykân olıcak” (Vasfi, XVI. yy.). PEYKBAŞI a. Kür. tar
PEYKİN
Related Posts
BİZİM ÖGRETMEN’İMİZ HZ. Peygamberdir..
13 Temmuz 2026
Azmettirmek çoğu zaman hafife alınır.
30 Mayıs 2026
