Phenomenologle de la percep- tlon

(la) [Algının görüngübilimi], Merleau -Ponty’nin iki tezinden biri; birincisi la Structure du comportement (Davranışın yapısı) [1942] olan sözkonusu tezlerin bu İkincisi, 1945’te yayımlandı. Görünüşe rağmen bu iki yapıt, salt ruhbilimi incelemekle kalmamakta, ayrıca bütün felsefe sorunlarını da ele almaktadır. Öznellik statüsü, yalnızca ruhbilim verilerine uygun düşmektedir. Ancak bilim adamında, öznel bir bilgiye de örtük bir yönelim vardır. Böylece, Husserl’in görüngübilimi gibi Merleau-Ponty’nin görüngübilimi de, yeni bir akılsallığa ulaşmaktadır. Merleau -Ponty’ye göre soyut hareket ve somut hareket, Zeigen (göstermek) ve Greifen (kavramak), seçikçe anlaşılmalıdır; çünkü cisim için cisim olmanın, bilinç için bilinç olmanın birçok biçimi vardır. Temel ve ana görüngü, “benim kendime verilmiş” olmamdır. Bu da şu anlama gelir: benim genel durumum, yabancı bir zorunluluk gibi benim dışımda kalmaz ve ben de bir nesne gibi onda kapanıp kalmam. Böylece görüngübilimsel görüş, hem dogmacılığı, hem de kuşkuculuğu aşar.