PUTA

Esk. sil. 1. Nişangâh, hedef. —2.,Yel(qk bölümü iki karış uzunluğunda, enfiöe^bır tür’ok. —3. Ppta’atışı, hedefe yapılan afiş. (Bk. ansikl. böl.) || Hadde pu- tası, putadan^d’aha.kısayelekli ve dâha hafif .bir .tür. Ğİ<. —ÂNŞIKL. Puta atışları bireysel ya da ekip yarışmaları biçiminde düzenlenir, hedefi en çok tutturan taraf yarjşmayı kazanırdı. Atışlar genelliğe beş yuz adım uzaklıktan, ayakta, diz çökerek ya da alçaktan gerilmiş bir ipin altından yapılırdı. Bir taraf atışını yaparken, karşı taraf yayları sağ omuzlarında sıralarını beklerdi. Hedefi bulan oklar çıkarılarak meydan şeyhinin önüne konurdu. Yarışma sonuçlandıktan sonra oklar sayılıp kazânan belirlenirdi. Puta atışlarında, saygı nişanesi olarak kabza alışa, yani kıdeme göre sıralanmak gelenektendi.