TARHAN

Tar. Eski türk boylarında, özellikle Oğuzlar’da demirci ve zanaatçı ustalarına, esnaf temsilcilerine verilen ad. —ANSİKL. Tarhanların eski Türkler’de kehanet sahibi olduklarına, gerektiğinde tılsımlı taşlarla düşman ordularını yok ettiklerine inanıldığı için göktürk ve hazar hakanları da tarhanların soyundan geldiklerini iddia ederlerdi. Bu, daha sonra Türkler’de “tarhanlık”” olarak büyük toprak sahiplerine verilen bir unvana dönüştü. Moğollar’da da önemli komutanlar, yüksek düzeydeki görevliler, toprak sahipleri ve büyük tüccarlar bir ayrıcalık ve onur belirtisi olarak adlarının sonuna eklenen “tarhan” unvanıyla anılırlardı. Bu gelenek türk boylarında X. yy. ortalarına kadar varlığını korudu.