TATBİK,

a. (ar. tıbk’lan tatbik). 1. Uygulama: Bunun tatbiki pek zor olmasa gerek. Yasanın tatbikinde bir takım güçlüklerle karşılaşılabilir. —2. Bir şeyi tatbik etmek, onu uygulamak: Yasalar herkese eşit biçimde tatbik edilecektir. —3. Tatbik mührü, bir kimsenin resmi makamlarca tanınmış mührü. —Esk. 1. Bir şeyi başka bir şeye uydurma, uygun duruma getirme. —2. Bir şeye benzetme, onun gibi olmasını sağlama. —3. Karşılaştırma, kıyaslama. —4. Yeraltında madenlerin tabaka tabaka bulunması. —Teknol. Bir yüzey üzerine, bunun dekorasyonu ya da sağlamlığı için bir ürün uygulamak eylemi.