Herhangi bir
konunun dinleyiciler ve izleyiciler önünde, müzakere
veya münâkaşası için tertiblenen ve herkese
açık olan toplantı.
Açık oturumda tartışılacak konuların sınırları,
oturumu yönetecek kişi tarafından tesbit edilir.
Konuyla ilgili görüşleri savunacak olan konuşmacılar
tanıtılır ve kendilerine söz verilir. Açık oturumu
yöneten kişi, kurallara uymayan konuşmacının sözünü kesebilir.
Oturum sonunda lüzûm görülürse, konunun ve anlatılanların kısa bir özet yapılır.
Açıklık, amme (kamu) vasfını hâiz meclisler
ve mahkemelerde ana kâidedir. Mahkemelerde
oturumlar iki çeşittir: Oturumun herkese açık yapılmasına
açık oturum denir. Buna aynı zamanda
duruşmaların aleniliği prensibi de denir. Mahkemelerde
oturumun açık yapılması anayasanın 141.
maddesi ile belirtilmiştir.
Oturumların ikinci çeşidi olan kapalılık, usûl
kânunlarında ifâde edilmiştir. Duruşmaların açık
yapılması genel, kapalılığı ise istisnâî kuraldır.
Buna karşılık, derneklerin, şirketlerin vb. yönetim
toplantıları kapalı yapılmaktadır.
