ANASON

ANASON (P im p in e lla a n is um ); Alm.
Anis, Fr. Anis (m), İng. Anise. Familyası: Maydanozgiller
(Umbelliferae), Türkiye’de yetiştiği
yerler: Anadolu.
Haziran-ağustos aylarında, beyaz renkli çiçekler
açan, 50-60 cm yüksekliğinde, bir senelik bitki.
Gövde dik, silindir biçiminde, içi boş, çok dallı,
tüylü ve üstü çizgilidir. Alt yaprakları uzun saplı,
oval veya kalb biçimindedir. Çiçekler bileşik
şemsiyelerde toplanmışlardır. Meyveleri armut şeklinde
küçük, üzeri tüylü, yeşilimsi sarı renklidir.
Başta Ege bölgesi olmak üzere bütün Anadolu’da
bahçelerde yetiştirilir. Kültür anasonunun
vatanının Anadolu olduğu tahmin edilmektedir.
Kullanıldığı yerler: Kullanılan kısmı, meyveleri
ve yapraklarıdır. Meyveleri tamâmen olgunlaştıktan
sonra toplanır ve gölgede kurutulur.
Meyvvelerinde nişasta, müsilaj, sâbit ve uçucu
yağ bulunmaktadır. Uçucu yağ miktarları bitkinin
cinsine ve yetiştiği yerin şartlarına bağlıdır.
Uçtıcu yağın % 80-90’ı anetoldür. Anetol, zehir
etkili fakat bu etkisi çok olmayan bir maddedir.
Meyvelerinden su buharı distilasyonu ile elde edilen
anason yağı, hemen hemen renksiz ve karakteristik
kokuludur. Anason tıpta mîdevî, bağırsak
gazlarının teşekkülünü önleyici, hazmı kolaylaştırıcı
ve göğüs yumuşatıcı olarak kullanılır. Ayrıca
nefes darlığı, öksürük ve kalb çarpıntısı rahatsızlıklarında da etkilidir. Anason yüksek dozda
alındığında baş ağrısı, uyuşukluk, görme zorluğu
yapar. Dâimî kullananlarda anisizm hastalığına
sebeb olur. Bilhassa çocuklara uyku vermede, midede
teşekkül eden gazları gidermede çok faydalıdır.
Bebekler için bir çay kaşığı tohum bir bardak
suya olmak üzere çay olarak hazırlanır. Yemeklerden
önce veya süte katılarak bir kaç çay kaşığı
verilir. Büyükler % 1-2’lik çayını günde 2-3 bardak
alabilir.