Ateş Ahmet

Ateş, Ahmet (d. 1911, Ağcaköy, Nizip – ö.
21 Ekim 1966, İstanbul), İran dili ve
edebiyatı konusunda yaptığı araştırmalarla
tanınmış Türk dilcisi. İstanbul Üniversitesi
Edebiyat Fakültesi Arap-Fars Filolojisi Bölümü’nü
bitirdi (1939). Aym bölümde asistan
(1939), doçent (1943) ve profesör oldu
(1953). İslam Ansiklopedisi yazı kurulu
üyeliği (1940-66) ve Şarkiyat Enstitüsü müdürlüğü
yaptı (1954-66). İran edebiyatına
ilişkin çalışmalanndan ötürü İran tarafından
kendisine Bilimsel Takdir Madalyası verildi.
Başlıca yapıtları şunlardır: Farsça Grameri
(Abdülvehhab Tarzi ile birlikte, 1942-
45, 2 cilt), Semerkandî’den bir eleştirel
basım ve inceleme Sindbadnâme (1948),
Omar ar-Raduyani’nin edebi sanatlara ilişkin
kitabının bir eleştirel basımı ve incelemesi
Kitâb Tarcumân al-Balaga (1949),
Süleyman Çelebi’nin Mevlit adıyla tanınan
yapıtının bilimsel bir yayımı ve incelemesi
Vesîletü’n-Necat (1954), Reşideddin’in ünlü
tarihinin kimi bölümlerinin eleştirel basımı
CâmVal-Tavarîh (1957-60, 2 cilt), Arapça
Dilbilgisi (Nihad Çetin, Tahsin Yazıcı ile
birlikte, 1964), Şehriyar ve Haydar Baba’ya
Selam (1964), İstanbul Kütüphanelerinde
Farsça Manzum Eserler I (ÖS 1968).