Athanasios Amentüsü

Athanasios Amentüsü, Latince başlangıç
sözlerinden q u ic u m q u i v u l t olarak da bilinir,
40 kadar dizeden oluşan bir Hıristiyan
inanç bildirisi. Katoliklikte ve bazı Protestan
kiliselerinde geçerli kabul edilen amentü,
iki bölümden oluşur; biri Üçleme’yi,
öbürü de Hulül’ü ele alır ve halasa ulaşmak
için bu gibi doğrulara bağlı kalmamn gerekliliğine
ilişkin sert uyanlarla sona erer. Bu
lanetleyici ifadelerin aşın sertliğinden ötürü
özellikle Anglikan kiliselerindeki kimi eleştirmenler,
bu amentünün kullanımının kısıtlanması
ya da bırakılması yolunda çaba
gösterdiler.
Batı kilisesinde düzenlenen Latince bir
belşe olan amentü, 12. yüzyıla gelinceye
değin bilinmiyordu. 12. yüzyıldan bu yana
bilginler genellikle Athanasios Amentüsü’
nün 373’te ölen Athanasios tarafından yazılmadığı,
5. yüzyılda Güney Fransa’da
kaleme alınmış olabileceği konusunda görüş
birliğine vardılar. Amentünün yazan olarak
ortaya birçok ad atılmışsa da, kesin bir
505 Athelstan
sonuca ulaşılamamıştır. Lerinsli Vincent’m
(ü. 440) 1940’ta bulunan Excerpta adh kayıp
yapıtının dilinin büyük ölçüde amentünün
diline benzediği görüldü. Dolayısıyla amentüyü
Vincent’m ya da bir hayranının kaleme
aldığı kabul edildi.
Amentünün bilinen en erken biçimi,
542’de ölen Arleslı Caesarius’un hitabelerinin
bir derlemesinde önsöz olarak yer
almıştır. Görünüşe göre amentünün etkisi
6 ve 7. yüzyıllarda Güney Fransa ile
İspanya’da kendini göstermiştir. Dinsel uygulamada
9. yüzyılda Almanya’da, ondan
oldukça sonra da Roma’da kullanılmıştır.