D’Annunzio, Gabriele

İtalyan şairi, yazarı ve siyasetçisi (Pescara 1863-Gardone
Riviéra 1958). Çocuk yaşta şiirler yazmaya başlayıp,
1881 ‘de Roma’ya giderek edebiyat çevrelerine giren
Gabriele D’Annunzio, çeşitli gazetelere yazılar yazdı.
1889’da ilk romanı Şehvet Çocuğu’nu (İl Piacere) yayınladı.
Bir süre milletvekilliği yapıp, ansızın aşırı sağdan
aşırı sola dönüş yapınca, 1900’de yeniden seçilmeyi
başaramadı. Yüfdü borçları yüzünden İtalya’dan
ayrılmak zorunda kalınca, Moulleau’ya (Fransa) çekilerek,
bir gönüllü sürgün yaşamı sürdü (1910). İtalya’ya
dönünce (1915), durup dinlenmeden ülkesinin savaşa
girmesi için uğraştı. Cadorna’nın kurmay heyetine katılıp,
hava kuvvetlerine geçmek istedi ve yaralanıp bir
gözünü yitirdi. Ordudan ayrılıp, Eylül 1919’da bir milis
gücünün başında Fiume’yi aldı.
Başlıca oyunları: La Gioconda( 1898) La CittaMorta
(Ölü Kent, 1898), La Figlia diİoria (İoria’nın Kızı, 1904).
Başlıca romanları: Şehvet Çocuğu (İl Piacere, 1890),
Episçopo ve £üre/câs/(Gipvanni Episcopo, 1892), Sığıntı
(L’İnnocente, 1893), Ölümün Zaferi (W Trionfo della
Morte, 1894), Le Vergini delle Rocce (Kayalardaki Bakireler, 1894), İlFuoco(Ateş, 1900), LaLedaSenzaCig-
/?o(Kuğusuz Leda, 1916).
Başlıca şiir kitapları: La Chimera (Düşler, 1885-
1888), Poema Paradisiaco (Cennet Şiiri), Odi Navali
(Deniz Odları, 1891-1893), Laudi del Cielo, del Mare,
della Terra e degli Eroi (Gökyüzü, Deniz, Toprak ve
Kahramanlara Övgüler, 1904).