EDEBİYÂT-I CEDİDE

EDEBİYÂT-I CEDİDE; yeni edebiyat. Tanzimâttan
sonra belirmeye başlayan ve divan edebiyâtına
karşı olan Avrupa tesiri altındaki edebiyâtı
nitelemek için kullanılmış bir sözdür. Ayrıca roman,
tiyatro, makale gibi yeni türler de bu söz ile
ifâde edilmek istenmiştir.
1896 yılında Servet-i Fünun dergisinde yazı
yazarak temelli bir batıcılık yolunu tutanlar da
kendi yazıları için bu sözü kullanmaya başlamışlar
ve nihâyet bunu kendilerine ad yapmışlardır. Kitaplarını
“Edebiyât-ı Cedîde Kütüphânesi” adı altında
yayınlamışlardır.
Edebiyât-ı Cedîdeciler roman ve nazım sahalarında
bâzı yenilikler yapmak istemişler, roman
dili ve tekniği üstünde ısrarla durmuşlardır. Nazmı
da doğu havasından çıkarıp tam batılılaştırmak
yolunu tutmuşlardır.
Edebiyât-ı Cedîdecilerin başlıcaları: Tevfik
Fikret, Hâlid Ziyâ Uşaklıgil, Cenab Şahâbeddin, ,