ERCÜMENT EKREM TALU

ERCÜMENT EKREM TALU; romancı ve
yazar. 1888 yılında İstanbul’da doğdu. Tanzimât
devri sanatçılarından olan Recâizâde Mahmud Ekrem’in oğludur. Galatasaray Lisesini bitirdikten
sonra (1905), öğrenimini Paris’te sürdürdü. 1907’de
Duyûn-ı Umûmiyede mütercimlikle başladığı memurluk
hayâtında değişik görevlerde çalıştı. 1927-
1929 seneleri arasında Matbaa Müdürlüğü, 1931 –
1933 seneleri arasında Varşova Elçiliği Müsteşarlığı,
1936-1937 seneleri arasında Siyâsal Bilgiler
Okulunda, 1937-1943 seneleri arasında ise,
Gâzî Eğitim Enstitüsünde Fransızca öğretmenliği
yaptı. 1943’te Galatasaray Lisesi Edebiyât öğretmenliğine
tâyin edildi. Bu görevden 1950 senesinde
emekliye ayrıldı. 1956 senesinde İstanbul’da
öldü.
1908’den ölümüne kadar pekçok gazete ve
dergide fıkralar, makâleler yazan, hikâye ve roman
türlerinde eserler veren Ercüment Ekrem, yaygın
şöhretini mizahî romanlarıyla yaptı. Romanlarında
İstanbul hayâtını canlandırır. Romandaki kahramanları
orta halli ve fakir çevrelerden seçmiştir.
Hüseyin Rahmi ve Ahmed Râsim’in yolunda yürümüştür.
Eserleri:
Asriler (1922), Günbatarken (1922), Kopuk
(1922), Sabri Efendinin Gelini (1922), Sevgiliye
Masallar (1925), Meşhedi ile Devriâlem
(1927), Gemi Aslanı (1928), Meşhedi Aslan Peşinde
(1934), Kodoman (1935), Papeloğlu (1937),
Beyaz Şemsiyeli (1939), Çömlekoğlu ve Ailesi
(1945), Meşhedinin Hikâyeleri (1947).