İSMAİL HAKKİ BEY

türk bestecisi (İstanbul 1866 – ay.y. 1927). Hanende Râşid Efendinin oğlu, ilk öğrenimini tamamladıktan sonra öğrenci olarak Muzikay-ı Hümayun’a alındı. Zâti Arca’dan, Guatelli Paşadan, Lâtif Ağadan musiki öğrendi. Hünkâr müezzini ve az sonra «ser-hanende» göreviyle saray fasıl heyetinin reisi oldu. Muzikay-ı Hümayun’da kaymakam rütbesine kadar yükseldi. 1908 Meşrutiyetinde Şehzadebaşı’nda Musika-i Osmanî mektebini açtı. Dârüllelhan’da solfej ve fasıl öğretti. Bu konservatuvarın İcra heyeti reisi olarak halka konserler verdi. Pek çok öğrenci yetiştirdi. Bir ara Dârüllelhanm Türk Musikisi bölümü müdürü ve Tasnif heyeti üyesi oldu. İstanbul operetini kurdu, iki operet besteledi. 2 000 Kadar parça bestelediği sanılmaktadır. Ferahfezâ Peşrevi, Acem-Kürdî Saz Semaisi, Nişaburek Beste, Ferahfeza Nakış Beste, Mahur Mehter Marşı başarılı eserleri arasındadır. 100 Makamdan 525 eseri ortadadır. 315 Şarkı, 72 saz eseri (1 Medhal, 16 Peşrev, 23 Saz Semaisi), 8 dinî parça (1 Nefes ve 7 tâhî), 1 Kârı Nâtık, 4 Kâr, 30 Beste, 28 Ağır ve 32 Yürük Semai, 35 Marş, 2 Operet,