İSMAİL ŞEHİD Mevlânâ

hintli müslüman mücahit (1781-1831). Delhi’li, ataları halife Ömer’e kadar çıkan ünlü bir aileden. Babasının ölümü üzerine amcası Mevlânâ Şah Abdülaziz tarafından büyütüldü. Çağında, hint müslümanları arasında yaygın olan putperestliğe karşı çıkarak, islâm inançlarım savundu. Seyyid Ahmed bin Muhammed İrfan (El- Mucaddid) ile tanışarak onunla Hacca gitti (1820); oradan İstanbul’a geçti. Altı yıl sonra tekrar Delhi’ye döndü, kısa zamanda büyük başarı kazandı; taraftarları ile birlikte Peşaver’e gitti (1827); fakat Efganlıların âdetlerinde bazı yenilikler yapmağa kalkışınca gördüğü sert tepkiden dolayı kaçmağa mecbur oldu. îndus nehrini geçerken karşılaştığı bir sikh birliği tarafından öldürüldü. Konusu dinî olan eserlerinin başlıcaları: Risalât Usul -ül-Fıkh (Hanefî Fıkıh Usulü); Mansab-ı imamet (İmamlık Hakkında, Farsça); Takviyat-ül-iman (Kelâm Hakkında, Orduca); Sırat-ül-Mustakim (İslâm Kuralları Hakkında).