İSTİMDAT veya İSTİMDAD

i. (ar. me- ded’den istimdâd). Esk. Yardım, medet isteme, yardıma çağırma: Nihaide öyle bir meyus telâş, bu istimdadında öyle bir feryat vardı ki… (H.Z. Uşaklıgil). || Zor şartlar altındaki askerî birliklerin yardım istemesi hali. || İstimdâd etmek, yardıma çağırmak, yardım istemek: Mukaddes bir taş heykelden istimdâd eden bir biçare tavrını aldı (A. H. Müftüoğlu). || İstimdad-kârâne, yardım bekleyerek. Yalvarırcasına: İri mai gözleriyle istimdadkârane ona bakıyordu (H. Z. Uşaklıgil).