MAKİNALI TÜFEK

MAKİNALI TÜ FEK ; Aim. Maschinengewehr
(n), Fr. Mitrailleuse (f), İng. Machine gun. Tetiğe
basıldığı müddetçe büyük bir ateş sıhhatiyle hızlı
ve sürekli olarak atış yapan otomatik silâh.
Bu silâh sistemi, geri tepme düzeni ve gaz
basıncı ile çalışır. Hava veya su ile soğur. Cephâne,
bez veya metal şerit ve may onlarla silâha verilir veya şarjör kullanılır. Daha ziyade makinalı tüfek
mermisi ile âdi tüfek mermisi aynı olduğundan,
ikmali kolay olur. Makinalı tüfekler, değişik yerlerde
değişik maksatlarla kullanılabilir.
Bir makinalı tüfekle diğer silâhlan birbirinden
ayıran kesin bir hududun mevcudiyetinden söz edilmez.
Çünkü diğer bâzı silâhlar da otomatik olup, hemen
hemen aynı özelliğe sâhiptirler. Ancak diğerleri
devamlı olarak ateş edemezler. Meselâ otomatik
tüfekler de, tamâmen otomatik olarak çalışır,
hem de ağır silâh grubuna dâhil değildir, ama uzun
zaman ateş edemezler. Yarı makinalı tüfekler veya
makinalı tabancalar, menzillerinin kısa oluşu tetiğe
bir basışta atım sayısının az oluşu gibi hususiyetleri
ile makinalı tüfeklere benzemezler.
Tabancalara otomatik demek yanlıştır. Çünkü
her seferinde tetik tekrar çekilmektedir. Tabancalara
otomatik değil belki, kendi kendine dolan,
denebilir.
Târihî tekâmülü: Karabarut harpte kullanılmaya
başlanıldığı zaman (14. asrın başlarında)
çok namlulu volley tüfekleri ortaya çıktı. Yaylım
ateşi açabilen bu tüfekler çok sayıda namludan
meydana geliyor, bu namlular ise birbirlerine paralel
oluyordu. On altıncı yüzyılda yaygın olarak
kullanılan bu tüfekler hantaldı ve zor dolduruluyordu.
On dokuzuncu asra kadar çeşit çeşit “birden
fazla ateş eden tüfekler” ortaya çıkmış ise de, metal
kovan îmâlinin yapılması ve kitle üretime geçilmesi,
üzerine 1862’de Richard Jordan Gatling,
Gatling tüfeğini yaptı. Aynı silah 1890’larda tekamül
ettirilerek dakikada 3000 mermiyi 10 adet
namludan atar hâle geldi. Tüfek, elektrik motoruyla
çalışıyordu. Tabiî ki, ister kolu çevirerek, isterse
elektrik motoruyla çalışsın böyle tüfeklere tam
mânâsıyla makinalı tüfek demek zordu. İlk hakikî
makinalı tüfek, geri tepme sistemiyle çalışan,
Maksim makinalı tüfeğiydi. Bu tüfek 1885’te Hıram
Sterens Maksim tarafından îmâl edilmiştir.
Bu yıldan 1911’e kadar makinalı tüfeklerin geliştirilmesi
için çalışmalar devam etti. 191 l ’deLewis makinalı tüfek yapıldı. Isaac Newton Lewis’in
geliştirdiği bu model, ilk hafif otomatik
makinalı tüfek oldu. Esasen tayyare personeli için
yapılmış olmasına rağmen Birinci Dünya Harbinde
piyadeler tarafından geniş çapta kullanıldı.
İkinci Dünya Harbi ve Kore Harbinde, müttefikler
tarafından en çok kullanılan silâh, Browning
makinalı tüfek ve otomatik tüfekleri idi. Almanlar
Mg-34 ve Mg-42 hafif makinalı tüfeklerini
yaptılar. Dakikadaki atım adedi 1500’e varan bu
müessir silâhlar, aynı zamanda basit ve kitle üretimine
müsait silâhlardı. Günümüzde silâhlı kuvvetlerin
çeşitli sınıflarında kullanılan değişik tip ve
çapta makinalı tüfekler vardır. Bunlar orta, hafif,
ağır makinalı tüfekler olarak sınıflandırılır.
İlk hakikî makinalı tüfeğin îmâli ile, ilk düzenli
fişek îmâli ihtiyâcı doğmuştur. Kovanın ve düzgün
bir fişeğin yapılması, otomatik silahların tekamülüne
büyük çapta hız katmıştır. Bugün, makinalı tüfek
atışlarından sonra kalan boş kovanların ortadan
kalkması çalışmaları yapılmaktadır. Bunun için
belki sert bir patlayıcı maddeden kovan yapılacak
bu patlayınca ortada birşey kalmıyacaktır. İkinci
olarak düşünülen ise öyle bir kovan yapılacaktır ki
ateşleme esnasında yanıp kül olacaktır. Böyle
olunca silahın atım yatağı boş olacağından ikinci
ikmal de kolaylaşacak, silahın tutukluk yapıp, atışın
kesilmesinin önüne geçilmiş olunacaktır.