MÂTEM

MÂTEM; Aim. Trauer, Fr. denil, İng. Mourning.
Ölen bir kimse için yas tutmak, döğünmek.
Islâmiyette mâtem tutmak yoktur. Bid’attir. Dinde
sonradan ortaya çıkmıştır. Peygamber efendimiz
mâtem tutmayı yasak etmiştir. Eğer bu iş câiz olsaydı
Resûlullah efendimizin Tâif’te mübârek
ayaklarının kana boyandığı ve Uhud’da mübârek
dişinin kırılıp, mübârek yüzünün kanadığı ve vefât
ettiği gün mâtem tutulurdu.
Hadîs-i şeriflerde buyruldu ki: “Mâtem tutan
kimse ölmeden tövbe etmezse, kıyâmet günü
şiddetli azap görecektir.”
“İnsanı küfre sürükleyen iki şey vardır. Birisi,
bir kimsenin soyuna sövmek; İkincisi, ölü
için mâtem tutmak.”