Ölümden Kurtuluş Yoktur

Hz. Süleyman’ın yanında bir adam oturuyordu. Bu sırada Azrail (A.S.) adam suretinde arkadan geldi. Oturan şahıs bu adam kimdir, ya Nebiyallah? dedi. Hz. Süleyman (A.S.) Azrail’dir, dedi. Adam, Ey A llah’ın Peygamberi: «Ne olur çabuk beni buradan uzaklaştır, Azrail benim canımı almasın.» dedi. Hz. Süleyman (A.S.) rüzgâra emir verdi, o kişiyi rüzgâr alıp, Hind toprağına bırakır. Derhal Azrail o gittiği toprakta adamın karşısına çıkar ve ruhunu kabzeder. Çünkü Azrail (A.S.) devamlı o adamı bakıp takip ediyordu. Çünkü o adamın ruhunu Hind toprağında kabzetmekle (almakla) emrolunmuştu. Fakat, adam Hz. Süleyman’ın yanında bulunduğundan ruhunu almadı. Onun için bekledi, adam * Azrail’den korktu kaçtı, ama kurtulamadı. Azrail’i yine karşısında buldu, ölüm den kurtuluş yoktur, dedi. İZÂH VE AÇIKLAMA: Yer yüzünde ölümden kurtulan çıkmamıştır ve çıkmayacaktır. Her canlının ölüm zamanı gelince ölmesi bir gerçektir. Ölüm insanı bir kaya deliğine girse orada dahi bulacaktır. Ve bulur, ölüm den kurtuluş yoktur. Ve olmayacaktır.