PETRUS LOMBARDUS,

lombard tânrıbilimci (Novara 1100’e doğr. – Paris 1160). Parlak bir tanrıbilim profesörüydü, 1159’da Paris piskoposluğuna getirildi. En önemli yapıtı olan Libri quattuor sententi- arum (Dört hikmet kitabı) Ortaçağ’ın sonuna kadar tanrıbilim eğitiminin tenselini oluşturdu.