PEYREV

âıLveva. (fars. peyv§rev’den pey-rev). Esk. A.’Bir kirtıseyi izleyen, onun ardusırâ giden:-î‘Ö/r çîri-i cebîn ederde1İzhâr, tPeyrev, ‘gazatr-ı cenâb-i kahh$r” (A. H. Tarhan). — 2- PeyreV olmak, peşi sıra gitmek: “Ümera dahi peyderpey ona pey- rev olmuşlardır” (Cevdet Paş3,XIX’. yy).