Sefahete kapılış :

Kendimi sefahete de kaptırmıştım. Hem sefahetim tek yönlü değildi. İçim ve hayatım çeşit çeşit ilgilerle doluydu. En aşağılık heves uğrunda can vermek benim için işten bile değildi. Zira adına hayat denilen şeyin değerini kavrayabilecek olgunluğa kavuşamamıştım. Sabahleyin medresede dersimi aldıktan, bütün gün dairedeki işlerimi bitirdikten ve akşam üzeri Fransızca dersimi tamamladıktan sonra, konçları kasıklarıma kadar çıkan kocaman Macar çizmelerini ayaklarıma çeker, kaim bastonumu koluma takar ve soluğu, içleri her çeşit sefahete sahne olan mahallede alırdım.